Powrót do spisu treści

GRAWITACJA

Ludzkie komórki reagują na Grawitację tak samo jak kamień, jak marmur. Tworzą energetyczne zwoje dwuskrętne i jeden wsobny, wewnętrzny, który ogranicza swobodę zwojów dwuskrętnych czyli działających w tych samych płaszczyznach i wymiarach, ale w przeciwnych sobie i zarazem uzupełniających się, obszarach.

Siła wsobna potrafi tak zharmonizować koherencję pól dwuskrętnych, pracujących jakby w dwóch przeciwnych kierunkach iż może to doprowadzić do wytworzenia w polach elektromagnetycznych nowej siły, zdolnej wyłamać się nie tylko z pola grawitacji, ale i z uznanej za właściwą, kierunkowością zmian, co w prostych słowach oznacza iż może to doprowadzić do załamania czy złamania wewnętrznej przestrzeni grawitacyjnej i sił tworzących czas i przestrzeń (zastosowanie medytacji z własnymi słowami kluczami może pozwolić tak przebudowywać człowieka w kierunku np. chodzenia po wodzie i unoszenia się w powietrzu wbrew siłom grawitacji lub zwiększenia własnej mocy wpływania na życie, zdrowie).

Wszystkie te zjawiska zachodzą wtedy gdy centra energetyczne ludzkich komórek zaczną wytwarzać jednocześnie tzw. pola energii aktywnej w mniej więcej 30% i powyżej, energii zupełnej prawie 30%, energii przeciwnej co najmniej 20% i jedynej niecałe 20%. Powstają wówczas grawitacyjne pola czasu wklęsłego poprawnego i czasem tzw. uzurpatora, który w niekontrolowany sposób przejmuje władzę nad przestrzenią w wymiarze od 1 do 4 i od 7 do 10, co wykracza poza obszar fizyki.

Czasem w rozmyciu tzw. filarów głównych (czas, przestrzeń i grawitacja) pojawia się czwarty, piąty i szósty filar umowny zwany nową zapowiedzią i oczekiwaną zapowiedzią czyli czymś wymodelowanym przez świadomość (nowa forma rzeczywistości). Dwie pierwsze umowne rzeczywistości dotyczą obszaru jednostki wprowadzającej zmiany, a trzecia, ta oczekiwana, potrafi nie tylko wprowadzać zmiany w większych obszarach, ale i wytwarzać w nich na stałe nowe prawa fizyki, które nie gasną z chwilą śmierci człowieka je formującego według własnego zamysłu.

Normalny człowiek kształtuje owe filary w 20%-40% (typowy ziemski w 1%-3%). Wielcy mistrzowie potrafili tę wartość podnieść do 60%-70%, a w chwilach szczególnych do 70%-90%. Ludzka nauka do 70 lat pozna te zależności i po swojemu je nazywając, w pierwszych próbach eksperymentu omijając stare prawa i w tej fazie na zawsze pozostając (nie będzie mogła z tego skorzystać) gdyż takie zmiany wywołuje świadomość bazująca na trzecim umyśle, która nie może być poznana, sformułowana i skategoryzowana językiem naukowej teorii, jej pojęć i badań. Dopiero za 200 lat wszystko stanie się proste i ciągłe, ale tylko dlatego, że eksperymentatorami będą ludzie posiadający aktywną wibrację duchową, co oznacza, iż naukowcami będą sami mistycy obserwujący własny potencjał twórczy wkomponowany w eksperyment naukowy.


Powrót do spisu treści